İnsan Neden Yaratık Icat Eder? Roma'daki Inventiamo Sergisinin İzinde

Kelimeler yettiğinde konuşuruz; yetmediğinde ne yaparız? Roma’daki “Inventiamo Creature per Spiegarci” sergisinin küratöryel metni bu sorudan yola çıkarak binlerce yıllık bir cevabı hatırlatıyor: Yeni bir yaratık icat ederiz. Sergi, 14–28 Kasım 2026 tarihlerinde ArtSharing lab&gallery’de dokuz çağdaş sanatçının bu kadim dürtüye bugünden bakan cevaplarını bir araya getiriyor.

Kelimelerin Bittiği Yerde: Yaratıkların Doğuşu

Serginin küratöryel metni, insanın dilin sınırına her ulaştığında başka bir dile uzandığını anımsatıyor: Çizgiye, renge, forma, sese. Mağara duvarına çizilen hayvan, korkuya yüz vermenin ilk yaratığıydı; tanrı heykeli, güçsüzlüğün görünür kılınmasının. Sevinci de yası da, korkuyu da sevgiyi de hep bu “ikinci dil” ile anlattık. “Söylenen uçup gider; üretilen kalır” cümlesiyle özetlenen bu düşünce, serginin bütününü saran omurga.

İşte Roma’daki sergi, bu kadim dürtünün bugünkü hâlini tek çatı altında topluyor: Dokuz sanatçı, dokuz farklı yaratık icat ediyor. Biri grotesk bir formda insanın iç karanlığını, biri kırılgan bir figürde toplumsal maskeleri, biri organik bir seramik bedende dönüşümü, biri de fotoğrafın soğuk atmosferinde yalnızlığı taşıyor.

Mağara Duvarından Gallery Duvarına

Bu sergiyi sıradan bir kolektif sergiden ayıran şey, kavramsal iddiası: Kendini “bir bestiyer” olarak değil, “dili değişmiş bir itiraf defteri” olarak tanımlıyor. Ziyaretçi her yaratığın karşısında sorulan hep aynı soruya yaklaşıyor — bugün insan, tam olarak neye dönüştü? Antik dünyanın sfingsten griyeye, deniz canlısı ketadan modern kâbus figürlerine uzanan bu çizgi, seraminin dokusuyla, fotoğrafın soğuğuyla ve videonun hareketiyle yeniden kuruluyor.

Malzemeler çeşitleniyor ama hikâye aynı: Doğrudan söyleyemediklerimizi bir yaratığın bedenine emanet etmek. Bu yüzden sergi, sanat tarihiyle iç içe düşünmeyi seven izleyici için özellikle verimli bir zemin sunuyor; her iş, kendisinden önce gelen binlerce yıllık yaratık geleneğiyle sohbet ediyor.

Serginin Künyesi

Sergiyi Eskişehir kökenli Paper People Project ile Milano ve İstanbul merkezli Creative Circle birlikte gerçekleştiriyor; küratörlüğünü Tuğçe Kalpar ve Penelope Filacchione üstleniyor. Eserler, Daniela Budișteanu, Ramon Karolan, Emren Zeytinoğlu, Dilara Yerlikaya, Taha Düzler, İzel Yücel, Hazal Şerifoğlu, Yıldırım Yazganarıkan ve Ece Ebrar Sözkesen’e ait.

• Tarih: 14–28 Kasım 2026
• Açılış: 14 Kasım Cumartesi, 17.00–20.00
• Mekân: ArtSharing lab&gallery, Via Giulio Tarra 64, 00151 Roma, İtalya
• Organizasyon: Paper People Project × Creative Circle

İzleyiciye Not

Sergiye girişe dair bir ücret bilgisi bültende yer almıyor; güncel ziyaret koşullarını pppinfo.com’dan takip edebilirsiniz. Kolektifin @paper.peopleproject Instagram hesabı sergi sürecinden görüntüler paylaşıyor. İzmir’deki kültür-sanat etkinliğinizi duyurmak isterseniz etkinlik duyurusu nasıl yapılır rehberimize, dönemdeki diğer haberler için etkinlikler ve duyurular kategorimize bakabilirsiniz. Bize ulaşmak için iletisim+izmir@eliyte.com adresini kullanabilirsiniz.

“Çünkü hayat, her dönüştüğünde yeni bir başlangıç fısıldar” diye bitiyor serginin afiş metni. Roma’nın kasım sisleri arasında bir galeri kapısından girilen bu rota, binlerce yıllık bir alışkanlığın en güncel hâliyle karşılaşmak isteyenler için Kasım boyunca açık kalacak.